همش به خودم میگم دیگه زود به زود مینویسم. نمیذارم همه‌چیز تلنبار بشه تو فکرم. مینویسمشون تا بمونن. دلمشغولی‌هام.. درگیری‌هام.. مشکل‌هام.. دلخوشی‌هام.. ترس‌ونگرانی‎هام.. امید و آرزوهام..رابطه‌هام..

ولی..

ولی تنبلی میکنم. شایدم نمیتونم. نمیتونم همش رو همونطور که هستن بنویسم. شاید تو این جابه‌جایی چیزی ازشون کم شه. شکلشون عوض شه. نتونم مفهمومشو برسونم. ناقص ثبت شه. همش نگران ِ اینم.

واسه همین نمی‌نویسم‌شون.

شایدم از تنبلی‌ه. از بی‌حوصلی و عجله داشتن. همین الان دستم آروم نمیگیره رو کاغذ. از دست‌خطم ملومه. به تایپ کردن عادت کرده..

نمیدونم.