میگن هرچه برای ِخود میپسندی برای دیگران نیز بپسند. از اینرو خواستم بیام و یکی از خوردنی‌هایی که میپسندم رو باهاتون به اشتراک بذارم. کلا چندسالی‌ست که فرهنگ ِ به اشتراک گذاری به شدت بر ما مستولیست و زشته که ازش اطاعت نکنیم.

دانشجو هستم. از خانه‌ی مادری یا بهتر بگم از آشپزخانه‌ی مادری دورم. حوصله‌ی آشپزی ندارم. عجله دارم. ولی به مامانم قول دادم غذای تازه بخورم و سراغ مکدونالد نروم. پول هم زیاد ندارم. خب؟ حالا میخوام با یکی از غذاهایی که هم سریع  آماده میشه و هم کاملن فست‌فود نیست و سبزیجات ِتازه داره و من فرت‌فرت درست میکنم و ازش سیر نمیشم آشناتون کنم. البته خب لابد آشنا هستید ولی حالا چون خواستم وبلاگ بنویسم بذارید این سوژه‌م باشه. خب؟

اول اینکه شما باید تورتلینی داشته باشید. برید بخرید یا خودتون درستش کنید که اگه اینکارو کنید دیگه ۱۰۰ درصد فست‌فود نیست و دمتون گرم و مامانتون کلی حال میکنه از داشتن چنین فرزندی.

تورتلینی ِ حاضری میتونه این شکلی یا هرشکل ِ دیگه‌ای  باشه. راستی تورلینی انواع مختلف داره. ینی توشون فرق داره. مثلن یکی توش اسفناجه. یکی قارچ یا شایدم گوشت :

 

تورتلینی حاضری

 

خب حالا که تورتلینی دارید بریزیدش تو آب‌جوش و مث ِ ماکارونی بپزیدش. بعد هم آبکش کنید وبذارید کنار تا بعدن برید سراغش. حالا فلفل‌دلمه‌ای و کدو و پیازچه و گوجه و قارچ و کالباس رو بردارید و ریزریز کنید و بریزید تو مایتابه و هرچی ادویه دارید بهش بزنید و بذارید آماده شه. حالا میتونید تورتلینی هارو بهش اضافه کنید.

خب به این قسمت که رسیدید باید بین ِخامه و سس گوجه انتخاب کنید. من با خامه دوس دارم. منظورم از خامه اون خامه‌ی زده نشده‌س. همون که آبکیه.

همه‌ی اینا ۲۰ دیقه هم نشد. خب حالا تورتلینی آماده‌س.

مال ِ من امشب اینشکلی شد:

تورتلینی ِ مرسده پز